Michał Czachowski po latach działalności scenicznej stał się wybitnym wirtuozem gitary flamenco. Jako solista zdobył pierwszą nagrodę na konkursie młodych talentów muzycznych organizowanym przez Radio Katowice w 1997 roku. Rok później otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki, a wkrótce po występie na międzynarodowym festiwalu w Cabella Ligure we Włoszech, został zaproszony do Akademii Muzycznej w Nagpur w środkowych Indiach. Tam pracował jako nauczyciel gitary, równocześnie ucząc się gry na tradycyjnym, indyjskim instrumencie strunowym – sitarze i nagrywał płytę z muzykami indyjskimi, będącej połączeniem flamenco z muzyką Północnych Indii. Od wielu lat, Michał jako jedyny na Śląsku zajmuje się nauczaniem gry na gitarze flamenco. Prowadzi także szkołę oraz publikuje artykuły na temat tej muzyki na łamach pism: angielskojęzycznym “Flamenco International Magazine” oraz polskich: “Top Guitar”, “Świat Gitary” i “Jazz Forum”.

Michał Czachowski solo lub z grupą nagrywał wiele programów dla stacji telewizyjnych i radiowych, brał udział w sesjach nagraniowych takich zespołów jak “Blue Café”, “Noche de Boleros”, “Lean Back”, “Beltaine” i “No Name Band”, wykonywał koncerty m. in. w Austrii, Niemczech, Anglii, Francji, Włoszech, Holandii, Belgii, Czechach, Słowacji, Węgrzech, Białorusi, Omanie i Indiach.

Występował razem z takimi wielkimi muzykami flamenco jak: tancerze Eduardo el Clavijo, Teo Barea, Carlos Troya i Maite Saez, cajonista Ricardo Espinosa, flecista Domingo Patricio, gitarzyści Rafael Cortés, Gerardo Nunez, Rafael Cuen Garibi czy wirtuoz instrumentów perkusyjnych Pierluca Pineroli, mistrz lutni oud Hani Naser z Jordanii, oraz mistrzami muzyki indyjskiej: tancerz Pratap Pawar, sitarzysta Avaneendra Sheolikar, tablista Sandesh Popatkar, Sukhvinder Singh, znakomity śpiewak Prasad Khaparde, lutnista Hani Naser z Jordanu oraz indyjski wirtuoz skrzypiec L. Subramaniam.

W roku 2004 oraz 2005 Michał Czachowski został wybrany przez czytelników pisma “Gitara i Bas” najlepszym gitarzystą flamenco. Jego autorski album Indialucia został laureatem nagród Wirualne Gęśle oraz Folkowy Fonogram Roku przyznawane przez Polskie Radio za najlepszą płytę 2005 roku oraz nominowany do nagrody Fryderyki 2006 w kategorii Album Roku – Folk/Etno.

Aktualnie zaangażowany w prace nad projektami teatralnymi w Berlinie (Teatr Studio), Opolu (Teatr Lalki i Aktora), Gdyni (Teatr Miejski), Gorzowie Wielkopolskim (Teatr im. Juliusza Osterwy), Płocku (Teatr im. Szaniawskiego).

Laureat nagrody za najlepszą muzykę w sezonie teatralnym 1995/1996 w Polsce według rankingu miesięcznika Teatr – Rzeczpospolita – Sonata Belzebuba w Teatrze Miejskim w Gdyni w reż. Julii Wernio (Janusz R. Kowalczyk).

DAGADANA to polsko-ukraińskie trio, łączące różne style muzyczne. Przeplatając jazz, folk i elektronikę tworzą niepowtarzalny język zespołu. Pełne humoru koncerty, pokazują, że jest to ten rodzaj muzyki, który uszczęśliwia zarówno słuchaczy, jak i twórców. Ciepłe wokalizy, przetwarzanie głosu na żywo, odważne plastikowe brzmienia, transowy kontrabas oraz wykorzystanie dziecięcych instrumentów muzycznych, to recepta DAGADANY na oczarowanie słuchacza dźwiękami, których nigdy dosyć.

Międzykulturowy projekt powinien przypaść do gustu każdemu słuchaczowi otwartemu na słowiańską duszę, szaloną z jednej, łagodną z drugiej strony. Debiutancki album “Maleńka” został doceniony przez wielu recenzentów a Polskie Radio “Trójka” udzieliła mu patronatu. Niedawno DAGADANA gościnnie wystąpiła na płycie “20 lat” zespołu Raz Dwa Trzy a obecnie kończy pracę nad kolejnym albumem, który ma się ukazać na jesieni 2011 roku.

Zespół zdobywa coraz więcej wiernych fanów w coraz to kolejnych krajach.  Jako jedyny europejski skład został zaproszony na Festiwal Ludów Pustyni w Maroko, gdzie rozgrzewał do czerwoności tysiące fanów. DAGADANA w samym 2010 roku zagrała blisko 80 koncertów.

Tam gdzie docierają, łamią granice pomiędzy narodami, pomiędzy sceną a publiką, udowodniając, że szczerość w muzyce wprowadza niesamowitą mistyczną przygodę dziejącą się między ludźmi. Warto podkreślić, że DAGADANA to zdobywcy Fryderyka za rok 2011 w kategorii Album Roku Folk/ Muzyka Świata.

Powstanie DAGADANA to efekt  znajomości muzyków, która rozpoczęła się w 2007 roku. Daga Gregorowicz (Poznań), Dana Vynnytska (Lwów) i Miko Pospieszalski (Częstochowa) to muzycy obracający się w różnych nurtach muzycznych – od klasyki po breakbeat. Poznali się przy okazji eksperymentowania z jazzem na  krakowskich warsztatach “International Summer Jazz Academy”.

Płyta “Świat bez tła” również ma charakter przekrojowy – autorzy sięgnęli na niej i do swoich najstarszych piosenek turystycznych sprzed lat kilkunastu, które od dawna żyją już własnym życiem na górskich szlakach, i do swoich najświeższych fascynacji, inspirowanych etnicznie i rockowo, realizowanych przy użyciu bardzo szerokiego instrumentarium – od bliskowschodnich instrumentów w rodzaju sazu czy udu, po kwartet smyczkowy. Płyta charakteryzuje się bardzo szeroką rozpiętością gatunkową – znajdziemy tam tradycyjną balladę poetycką, folkowe songi, piosenkę morską, ale także reggae i całkiem rockowe brzmienia, a wszystko to doprawione nutą nawiązującą do muzyki klasycznej.

Obie płyty zespołu (”Świat bez tła” oraz wcześniejsza “Nad poziomem morza”) będą do nabycia przy okazji koncertu. Zapraszamy!

Zespół był wielokrotnym laureatem i gościem licznych festiwali muzycznych, jak Bazuna, Giełda Piosenki Studenckiej, Bieszczadzkie Anioły, Yapa, Bakcynalia, Łykend, czy Wibram. Od roku 1999 r. grupa stale koncertuje na terenie całego kraju, a przez dłuższy czas była związana z dużym i popularnym przedsięwzięciem muzycznym “W górach jest wszystko, co kocham”, w ramach którego brała udział w realizacji wieloletniego cyklu koncertów oraz nagraniach płyt, dokonanych wspólnie z innymi wykonawcami. 15-lecie działalności zespół podsumował autorską płytą koncertową „Nad poziomem morza”, nagraną w Radiu Gdańsk, już poza projektem „W górach”. Po ukończeniu “osiemnastki” wydał drugą, studyjną już płytę, “Świat bez tła” w gdańskim studiu Mariusza Wilke. W przygotowaniu kolejne płyty.

Grupa powstała w 1992 r., podczas wędrówki po Beskidach. Założyli ją studenci wydziału prawa Uniwersytetu Gdańskiego. Początkowo zespół wykonywał głównie utwory z gatunku piosenki turystycznej (nazwa grupy pochodzi zresztą od szczytu w Beskidzie Żywieckim, u stóp którego powstał pierwszy jej utwór). Szybko jednak zaczął rozszerzać swoje muzyczne i tekstowe emploi o poezję śpiewaną, balladę, piosenkę morską, folk, by z czasem wypracować własny, międzygatunkowy styl, w ramach którego nie stroni nawet od wpływów rockowych czy reggae. Jako że członkowie Na Bani wcześniej eksperymentowali z rozmaitymi gatunkami w innych formacjach, zespół nie stroni ani od wpływów muzyki popularnej, ani muzyki poważnej.

Charakterystyczną cechą twórczości zespołu jest odcięcie się od typowej dla gatunku, z którego wyrósł, prostoty kompozycji i aranżacji. Nawet tych piosenek Na Bani, które dają się zakwalifikować jako piosenka turystyczna, nie można zmieścić w typowym dla niej zestawie nieskomplikowanych, “ogniskowych” akordów. Niemal wszyscy członkowie zespołu udzielają się podczas koncertów wokalnie, dzięki czemu udaje się osiągać ciekawe, wielogłosowe efekty. Uzyskanie różnorodności muzycznej poszczególnych utworów ułatwia ponadto fakt, że muzykę pisze w zespole pięć osób, każda we własnym stylu. Także zespołowe instrumentarium stale się rozrasta – przez grupę od początku istnienia przewinęło się około 20. muzyków, jej skład jest bowiem dość płynny.
Obecnie zespół tworzą: Maria Michalska (wokal, gitara), Agnieszka Rybak (wokal, flet poprzeczny, fortepian), Magdalena Snarska-Teległow (wokal, gitara klasyczna, fortepian), Iwona Trojanowska (wokal, skrzypce), Krzysztof Gardulski (instrumenty perkusyjne) i Tomasz Nalikowski (wokal, gitara klasyczna). Liderem formacji jest Bartłomiej Adamczak (wokal, gitara akustyczna, instrumenty perkusyjne, fortepian), znany szerszej publiczności jako perkusista, także z występów ze Słodkim Całusem Od Buby i Bez Jacka, jak również z takimi trójmiejskimi zespołami, jak Mordy, Chlupot Mózgu, czy wcześniej Ego.

Nie mniejszą wagę zespół przywiązuje do jakości warstwy tekstowej – korzystając zarówno z dorobku mniej lub bardziej znanych polskich poetów (m.in. Jerzego Harasymowicza, Władysława Broniewskiego czy Roberta Marcinkowskiego), jak też – w przypadku większości piosenek – wykonując własne teksty, głównie autorstwa współzałożyciela zespołu, Tomasza Borkowskiego. Troska o wysokie walory literackie przygotowywanych utworów, niezależnie od ich gatunku, od początku była jednym z priorytetów Na Bani i stała się znakiem firmowym zespołu.

Zespół Mordy powstał w Sopocie w 1994 roku. Pierwsza płyta “Normalforma” (Antena Krzyku, 2000) została nagrana w 1998/99 roku w składzie: Marcin Dymiter (git., voc), Tomasz Bergmann (git, bas,voc), Grzegorz Welizarowicz (git, bas, voc) i Tomasz Rogoś(dr.). Zawierała utwory, nad którymi zespół pracował w latach 1996-1999. Było to instrumentalne granie oparte o krautrockową oraz dubową transowść, osadzone w postpunkowych, jazzowych, noisowych, a nieraz nawet trip-hopowych, czy też zbliżonych do współczesnej elektroniki brzmieniach. W momencie wydania „Normalformy” na świecie inni twórcy również opublikowali eksperymentalne, instrumentalne, gitarowe płyty. Krytycy nazwali ten nurt Postrock. Płycie „Normalforma” towarzyszyły entuzjastyczne recenzje czołowych polskich erudytów muzycznych. Rafał Księżyk anonsował nadejście “rocka po postrocku”. Płyta znalazła się w zestawieniu 5-ciu najlepszych płyt roku 2000 wg. Gazety Wyborczej (wyróżniono tylko dwie rockowe płyty). Była „Płytą tygodnia”, a następnie „Płytą miesiąca” w Radiostacji. Zespół koncertował w prestiżowych miejscach w kraju i za granicą, a większość nakładu płyty sprzedała się poza granicami Polski.

Po wydaniu „Normalformy” skład zespołu wielokrotnie się zmieniał co owocowało krążkami o różnych stylistykach: „Zapiski ze Styrchu” (Mordy Rec., 2002; Bergmann, Dymiter, Welizarowicz, Bartłomiej Adamczak – dr.); „Of Fruits” (Post_Post, 2003; Adamczak, Bergmann, Dymiter, Joanna Charchan – sax); „Antrology” (Tone Industria, 2004; Adamczak, Dymiter, Welizarowicz, Wojciech Jachna – trumpet); „Wielkolud” (Mordy Rec., 2007; Adamczak, Welizarowicz, Marcin “Pan Dzidzia” Zabrocki – keys, Radek Rykaczewski-voc, keys.)

Po powrocie do zespołu Tomka Bergmanna w roku 2009 zespół sięga ku własnym korzeniom.  Przyjaźń współkompozytorów Tomka Bergmanna i Grzegorza Welizarowicza była bezpośrednią przyczyną powołania do życia formacji.

Obecny skład Mordy jest składem zbliżonym do tego z pierwszej próby zespołu, która odbyła się w 1994 roku. Brali w niej wtedy udział Adamczak (dr.), Bergmann (git), Rogoś (congas) i Welizarowicz (bas). Jedyna zmiana w dzisiejszej formule polega na tym, że zamiast Tomasza Rogosia skład uzupełnia gitarzysta Krzysztof “Kris” Stachura.

Łukasz Zięba – skrzypce i śpiew

Kamil Badzioch – gitara, harmonijka, śpiew

“Na nasz program składają się utwory oparte na tradycyjnych motywach muzycznych z wielu kultur. Pierwszą inspiracją do poszukiwań brzmienia zespołu był dla nas Zamość z jego wielokulturową historią. Miasto zamieszkiwali Grecy, Ormianie, Żydzi sefardyjscy, Włosi, Ukraińcy, a nawet Szkoci. Kupcy przybywający z Persji, Turcji i innych odległych miejsc przywozili nie tylko dobra materialne, ale również muzykę.
Z całej tej różnorodności wyłoniła się muzyczna mozaika, w której dawne i tradycyjne motywy polskie przeplatają się z motywami z czterech stron świata. Podczas grania poszukujemy wspólnych ścieżek i wspólnego języka dla odległych geograficznie tradycji.”

W skład zespołu MOSAIC wchodzą:

Zofia Kolbe-Wojdyr – gaita gallega, flety, instr. perkusyjne, śpiew
Jolanta Kossakowska – fidel średniowieczna, gęśle, śpiew
Wojciech Lubertowicz – instr. perkusyjne
Mateusz Szemraj – lutnia arabska, cymbały, tar
Sebastian Wielądek – lira korbowa, ney, duduk, dudy szwedzkie

Więcej informacji: www.mosaic.art.pl

Zwieńczeniem warsztatów będzie wspólny występ uczestników, podczas którego zaprezentują przygotowane w czasie warsztatów kompozycje.

Pokaz odbędzie się 29 września o 16.30.  Wstęp wolny!

Zajęcia poprowadzą studentki Kulturoznawstwa z Uniwersytetu Gdańskiego przy współpracy z zaproszonymi gośćmi.

Zapraszamy

Przez ostatnie lata Robert skupił swoją uwagę na Świętych Dzwiękach i starożytnych instrumentach, po tym jak został wprowadzony do świata gongu przez swojego przjaciela szamana. Występował na wielu festiwalach głównie jako muzyk solowy: ” Okno na Świat “, ” Metropolia jest OK “, ” Wisłostrada “,” Etnofestiwal “, ” Folkowo”, otworzył tegoroczną, jubileuszową edycję FPFF w Gdyni. W niektórych koncertach wystąpują również: Joanna Jordan – misy, gongi, perkusionalia – i Jacek Stromski – bębny, perkusionalia i inne.

NAVIGATORGONG  to  połączenie World Music, Ethno, szamańskich, transowych rytmów, muzyki medytacyjnej i uzdrawiających dźwięków.

Połączenie pierwotnych brzmień starożytnych instrumentów z nowoczesnymi technikami nagrań i eksperymentatorskim podejściem, tworzy oryginalne i niepowtarzalne brzmienie.  W nagraniach można doświadczyć dzwięków : gongów, mis tybetańskich, tampury, bębnów, własnoręcznie wykonanych fletów, didgeridoo, i wiele innych egzotycznych instrumentów z całego świata.

Grupa w tym składzie opracowała precyzyjny i spójny materiał, który z powodzeniem zaczęła prezentować na koncertach. Artybishops zadebiutowali na scenie Jadłodajni Filozoficznej, od tego czasu grali m.in. na festiwalu w Jarocinie, Audioriver, Free Form Festival, Hit Generator (TVP2), festiwalu Złote Orły, a także w wielu warszawskich (m.in. Cafe Kulturalna, Melodia, Hydrozagadka), toruńskich (NRD), białostockich (Gwint) i płockich klubach.